Jak unikać opisanych błędów? Używać jedynie filtrów czystych i o nie uszkodzonej powierzchni. W wypadku filtrów klejonych należy przed założeniem na obiektyw sprawdzić, czy nie występuje zmętnienie folii żelatynowej między szybkami, częściowe rozklejenie filtru lub też czy nie ma baniek powietrza pomiędzy folią a szybkami.
Powodem pewnej nieostrości obrazu mogą być też ślady palców pozostawione na przedniej soczewce obiektywu. Jeżeli przednia soczewka obiektywu została dotknięta bezpośrednio palcami, na powierzchni jej pozostają drobne resztki potu. Siady takie, nie usunięte natychmiast, mogą wygryźć warstwę przeciwodblaskową, jaką pokryta jest soczewka. Dzieje się tak dlatego, że pot ludzki zawiera różne substancje chemiczne działające szkodliwie na wspomnianą warstwę przeciwodblaskową. Takie wygryzienia rozpraszają promienie światła i psują ostrość obrazu.
W celu pewnego wyrównania zjawiska paralaksy konstruktorzy aparatów fotograficznych pochylają nieco ku dołowi oś optyczną celownika, tak że oś ta przecina się z osią optyczną obiektywu w odległości kilku metrów od aparatu. W ten sposób obraz widziany w celowniku będzie zgadzał się z obrazem, jaki obejmuje obiektyw zdjęciowy aparatu. Zgodność ta ograniczona jest, rzecz jasna, tylko do pewnego zakresu odległości. Zakres ten rozciąga się zazwyczaj od 3 m do nieskończoności. Przy odległościach mniejszych od trzech metrów zaczyna już występować powoli zjawisko paralaksy, a więc niezgodności pola widzenia celownika z polem widzenia obiektywu aparatu. Im mniejsza jest przy tym odległość pomiędzy aparatem a fotografowanym przedmiotem, tym silniejsza jest paralaksa, co wyraźnie widać na rys. 40.
